Ben de İstanbul Oldum!

13 Haz 2015

‘Siz hiç İstanbul oldunuz mu?’ diye bitirmişti yazısını bir abim.

Ben oldum. Bulutlara salıncak kurdum kendime, izledim İstanbul’u. Gecekondulardan başladım gökdelenlere uçtum. Simit satan çocuğa ağladım, Taksim’de şarkı söyleyenlere güldüm. Seksek, birdirbir oynadım akşam ezanına kadar. Arnavut kaldırımlarında yürüdüm. Beyoğlu oldum, eski binalar taşıdım üzerimde, eski hatıralar. Taksim oldum dolu insan taşıdım üzerimde,  İngiliz’inden, Rus’undan, Türk’ünden, Alman’ından. Mecidiyeköy oldum oldum,  gökdelenler taşıdım üzerimde.

Gerek martı oldum simit kaptım, gerek kedi oldum üşüdüm merdiven altlarında. Su sattım trafikte. Gerek kayboldum, gerek yol sordum. Ben de İstanbul oldum.  Dillere destan o İstanbul oldum. Gezdim tozdum İstanbul oldum. Bıktırdım bazen kendimden, bazen ağlattım, bazen güldürdüm.

Abimin de dediği gibi Yalnız Başkent, Kayıp Şehir İstanbul oldum. Bende İstanbul oldum herkesin olmak istediği İstanbul…

***Fotoğraflar alıntıdır.

Bu haberin ve fotoğrafların tüm hakları saklıdır